این نوشتار توسط انی کاظمی در تاریخ 21st August، 2009 و در دسته "من نوشت" ارسال شده است.
نگارنده :انی کاظمی لحظه لحظه تا فرار از مدرسه عنوان مطلب را از کتاب “فرار از مدرسه” اثر “عبدالحسین زرین کوب” که درباره شرح حال “امام محمد غزالی” است گرفته ام. ***
دوران راهنمایی هم گذشت، و من در مدرسه ای به نام : “دکتر علی شریعتی” ثبت نام کردم، گویی به آزادی بیشتری دست یافته بودم، دیگر مدیران مدرسه و معلم ها، برادرانم را نمی شناختند، دوستی نداشتم و همه چیز تازه بود و نو! طولی نکشید که تمام اصول و خط قرمزهایی که برای خودم تعیین کرده بودم را رد کردم، همه ی مدرسه دوست و یار من بودند، این دوران که اول و دوم دبیرستان را شامل می شد ، شعر ها و نثرهای کوتاهی هم می نوشتم که امروز با همه آن سبکها بیگانه ام.
وارد دبیرستان که شدم، خود را بسیار پایین، کم فرهنگ، کم شعور، کم عقل وکم احساس می دانستم.. برای بیشتر سخنانم دلیل داشتم، ادبیاتی بسیار ساده و ابتدایی داشتم، با کتاب ادبیات هم بیگانه بودم. گویی بعد از چند سال نخست مدرسه، دیگر هیچ کتابی را نخوانده و نفهمیده بودم، با این حال زرنگی و باهوشی و فعالیت های زیر زیرکانه من شاخص می نمود، کم کم با توجه به رفتار های ناشایست برادرهای بسیجی و معلمان مذهب، با دین و مذهب بیگانه تر شده بودم، دیگر آن توجیه های مزخرف پدر ها و مادر ها در من تاثیری نداشت، احساس می کردم معلم ها گویی همه در تلاشند که همه ما را چون چهارپایان پرورش دهند، همچون یک میوه بی عقل و پوچ، تبدیل به یک حیوان درون گرا شده بودم. بیشتر که فکر می کنم می بینم معلم ها که برای بیشتر شخصیت ها، بسیار مقدس می نمایند ، برای من به اندازه ی چهارپایی بیشتر ارزش نداشتند و ندارند، جز اندکی ، که تعداد آنان از تعداد انگشتان یک دست هم بیشتر نمی شودادامه مطلب : لحظه لحظه تا فرار از مدرسه (کلیک کنید)
نگارنده :انی کاظمی لحظه لحظه تا فرار از مدرسه عنوان مطلب را از کتاب “فرار از مدرسه” اثر “عبدالحسین زرین کوب” که درباره شرح حال “امام محمد غزالی” است گرفته ام. ***
دوران راهنمایی هم گذشت، و من در مدرسه ای به نام : “دکتر علی شریعتی” ثبت نام کردم، گویی به آزادی بیشتری دست یافته بودم، دیگر مدیران مدرسه و معلم ها، برادرانم را نمی شناختند، دوستی نداشتم و همه چیز تازه بود و نو! طولی نکشید که تمام اصول و خط قرمزهایی که برای خودم تعیین کرده بودم را رد کردم، همه ی مدرسه دوست و یار من بودند، این دوران که اول و دوم دبیرستان را شامل می شد ، شعر ها و نثرهای کوتاهی هم می نوشتم که امروز با همه آن سبکها بیگانه ام.
وارد دبیرستان که شدم، خود را بسیار پایین، کم فرهنگ، کم شعور، کم عقل وکم احساس می دانستم.. برای بیشتر سخنانم دلیل داشتم، ادبیاتی بسیار ساده و ابتدایی داشتم، با کتاب ادبیات هم بیگانه بودم. گویی بعد از چند سال نخست مدرسه، دیگر هیچ کتابی را نخوانده و نفهمیده بودم، با این حال زرنگی و باهوشی و فعالیت های زیر زیرکانه من شاخص می نمود، کم کم با توجه به رفتار های ناشایست برادرهای بسیجی و معلمان مذهب، با دین و مذهب بیگانه تر شده بودم، دیگر آن توجیه های مزخرف پدر ها و مادر ها در من تاثیری نداشت، احساس می کردم معلم ها گویی همه در تلاشند که همه ما را چون چهارپایان پرورش دهند، همچون یک میوه بی عقل و پوچ، تبدیل به یک حیوان درون گرا شده بودم. بیشتر که فکر می کنم می بینم معلم ها که برای بیشتر شخصیت ها، بسیار مقدس می نمایند ، برای من به اندازه ی چهارپایی بیشتر ارزش نداشتند و ندارند، جز اندکی ، که تعداد آنان از تعداد انگشتان یک دست هم بیشتر نمی شود
ادامه مطلب : لحظه لحظه تا فرار از مدرسه (کلیک کنید)
3 دیدگاه
اندیشه خود را به یادگار بگذارید
- لطفاً به صورت فارسی بنویسید- برای تماس با مدیریت به "صفحه تماس" بروید
- برای طرح مباحثی که با نوشتار بالا مرتبط نیستند لطفاً به "انجمن گفتگو" رفته و بگو مگو کنید
Leave a Reply
کلمات کلیدی : " تاریخ" + "خاطره" + "درباره" + "درباره ام" + "زندگی" + "زندگی من" + "فرار" + "لحظه" + "مدرسه" + "کاظمی"
سلام . من بخشي از مطالب سايت تاريخي شما رو خوندم . بعضي مطالبش برام خيلي جالب و جديد بود .
من دنبال يه سري مطلب در موردآثار به جا مونده از آيين تدفيين در تمدن هاي باستاني مي گردم . خوشحال ميشم كه اگر مي تونيد راهنماييم كنيد .
باتشكر از زحماتي كه كشيديد من كتابي دارم مي نويسم در خصوص دانش آموزي كه قصد ترك تحصيل داشت ولي بعللي منصرف شد قصد انتخاب اسم داشتم كه فرار از مدرسه بگذارم ولي ديدم قبل از من انتخاب شده در نامگذاري كمك كنيد
سلام
من دنبال بلد الامين كفعمي به صورت pdf مي گردم ممكنه كمكم كنيد
ممنون